Les Indemodables
Escale en Haiti: ferah saydam citruslu, kuru samansı light vetiver. Angeliques sous la pluie'nin kuru odunsu estetiğini seven beğenir. kaliteli ama standart. sabunlu ekonomik olanı Monotheme Vetiver Bourbon.
Escale en Indonesie: en az Haiti kadar güzel, ondan çok daha orijinal bir kolonya. tanımlaması güç alışılmadık, şekerli bir ferahlığı var. markadan en beğendiğim. ekşisi bol, ambergris/sandal vurgusu daha belirgin olanı Gelatto.
Chypre Azural: portakallı sodalı efervesan dokulu bir koku. Lush Karma tipi bir şipre, daha kibar, aldehit ve paçulisi de daha dengeli. pek bana hitap etmedi.
Oriental Velours: çoğunlukla kaliteli yağlı bir vanilya, sıcak tok bir yasemin ve biraz vetiver. 1900 başlarından ilham bir çiçek/amber gibi. Corday Toujours Moi ile de benzeşen yönü çok fakat özellikle Emeraude tabanının hayvansalı çıkarılmış, daha basit ve lüks hali denebilecek kadar yakınlar.
Patchouli Noisette: fındıklı sıcak pandispanya ve kibar bir paçuli. ilerledikçe topraksılık daha pürüzlü, az cilalı, acı odunsu bir kıvamda. yarı gurme.
Oranger Sirocco: derin hissettiren farklı ve özgün ışıltılı bir portakal. çoğunlukla meyvesinin kabuğu ve suyu, az da yaprak, çiçek ve odunu hissedilir. hep tatlı fakat başta soda efektli ve canlı. sonda tonka vari daha yumuşak bir tatlı dokusu var. Chypre Azural'dan daha çok sevdim ama henüz Azemour les Orangers kadar ısınamadım.
Iris Perle: başta havadar yeşilli bir iris, ilerledikçe beyaz çiçek/gül. arka planda Alter tipi, daha yumuşak bir deri/kirlilik var. sonları Paura dell'Acqua'ya yakın, nemlendirici krem efektli saydam çiçek buketi. benzer türden daha ağdalı ve kompleksi Jardins de Bagatelle. daha hırçını l'Eau Scandaleuse, Boa Madre, Musa Paradisiaca gibiler.
Cuir de Chine: şeftali dökülmüş saman balyaları üstünde tepinen kuzucuklar. ağıl tipi, dengeli bir kirliliği var. deri varsa da çok nahif. Wolf Brothers Goat'ın dengelisi, Deer'in basitleştirilmişi. Kahvaltı Oud'un daha ferah meyvelisi. kaliteli ama bu coğrafyada seveni az çıkar.
Musc des Sables: kremsi yumuşak bir deri/iris. hafif bal/kakaolu tatlı ince miski yoğun fakat boğuk değil. plastiksi hissettiren küçük bir kısmı pek hoşuma gitmedi. çokça Indochine 25'i andırıyor. onun kadar reçineli değil, daha el kremsi dokuda.
Ambre Supreme: ince ve parlak güzel bir ambergris çalışması. ilerledikçe saydamlığını bozmayan beyaz çiçeksi + hafif kirli bir deniz esintisi de var. genel olarak tuzlu, tatlı, ferah ve yağlı hisli. Escale en Indonesie kadar iyi başladı, daha lüks devam etti, sadece deniz esintili tarafın yosunu pek hoşuma gitmedi. Ambra Nobile'ın efsanevi açılışının derinleştirilmiş daha doğal ve uzun süren hâli gibi.
Fougere Emeraude: klasik bir fujer değil. ön planda sütlü kremsi bir sümbülteberi var. üstüne az bir deri ve Rive gauche ph pudrası gelse de feminen eğilimli buldum. Manuel Cross stiline yakın parçalar var. başta Champs Lunaires / Tuberose&Moss'un daha az ağdalısı, ilerledikçe de Chypre Noir'ın temiz kısımlarından ufak izler var.
